نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• محمدحسین کریم ¹
• حسین امیری ²
• مهدی سراوانی ³

¹ استاد تمام، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

² دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

³ استادیار، گروه اقتصاد واحد زابل، دانشگاه آزاد اسلامی زابل، زابل، ایران

چکیده

یکی از اهداف اصلی توسعه و پیشرفت اقتصادی، دستیابی به سطح رفاهی بالاتر است. رفاه اجتماعی می‌تواند به‌عنوان یکی از اهداف برنامه‌ریزی، معیاری برای سنجش شرایط توسعه کشور قلمداد شود. در این مقاله با استفاده از شاخص رفاه اجتماعی آمارتیاسن و ضریب جینی اقدام به بررسی نابرابری و رفاه اجتماعی بر سهم ارزش افزوده بخش کشاورزی برای استان‌های ایران طی سال‌های 1389 تا 1398 شده است. متغیرهای تحقیق شامل تولید ناخالص داخلی، ارزش افزوده بخش‌های کشاورزی، صنعت و خدمات و ضریب جینی است. نتایج نشان می‌دهد استان‌های ایلام، بوشهر، تهران، خوزستان، سمنان، قزوین، کهگیلویه و بویراحمد، مرکزی و یزد تغییرات رفاهی بالاتری نسبت به میانگین کل استان‌ها داشته‌اند و استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، اصفهان، البرز، چهارمحال‌وبختیاری، خراسان شمالی، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، زنجان، سیستان و بلوچستان، فارس، قم، کردستان، کرمان، کرمانشاه، گلستان، گیلان، لرستان، مازندران، هرمزگان و همدان تغییرات رفاهی پایین‌تری نسبت به میانگین استان‌ها داشته‌اند. همچنین در استان‌های اردبیل، ایلام، خراسان‌های رضوی و جنوبی، سمنان، سیستان بلوچستان، فارس، قزوین، قم، کردستان، کرمان، کرمانشاه، گلستان، گیلان، لرستان، مازندران، مرکزی، همدان و یزد باتوجه‌به تأثیر مثبت ارزش افزوده بخش کشاورزی بر رفاه اجتماعی، حوزه کشاورزی و خدمات این استان‌ها در افزایش سطح رفاه موفق‌تر از بخش صنعت بوده است.

کلیدواژه‌ها

• ارزش افزوده بخش کشاورزی
• رفاه اجتماعی
• نابرابری
• استان‌های ایران

موضوعات

• توسعه اجتماعی - رفاه اجتماعی -جهانی شدن -تعرضات خانوادگی -رضایت شغلی- مشارکت اجتماعی

عنوان مقاله [English]

Measuring the Social Welfare Index and the Impact of the Added Value of the Agricultural Sector on Welfare in Iran

نویسندگان [English]

• Mohammad Hossein Karim ¹
• hossein amiri ²
• Mahdi Saravani ³

¹ Full Professor, Department of Economics, Faculty of Economics, Kharazmi University, Tehran, Iran

² Associate Professor, Department of Economics, Faculty of Economics, Kharazmi University, Tehran, Iran

³ Assistant Professor, Department of Economies, Zabol branch Islamic Azad University, Zabol Iran

چکیده [English]

One of the main goals of economic development and progress is to achieve a higher welfare level. Social welfare can be considered as one of the goals of planning, a criterion for measuring the development conditions of the country. In this study, using the Amartya Sen social welfare index and the Gini coefficient, inequality and social welfare have been investigated on the share of the added value of the agricultural sector for the provinces of Iran during the years 2010 to 2019. The results show that the provinces of Ilam, Bushehr, Tehran, Khuzestan, Semnan, Qazvin, Kohgluye va Boyer Ahmad, Markazi and Yazd had higher welfare changes than the average of all provinces, and the provinces of East Azerbaijan, West Azerbaijan, Ardabil, Isfahan, Alborz, Chaharmahal and Bakhtiari, North Khorasan, Razavi Khorasan, South Khorasan, Zanjan, Sistan and Baluchistan, Fars, Qom, Kurdistan, Kerman, Kermanshah, Golestan, Gilan, Lorestan, Mazandaran, Hormozgan and Hamedan have had lower welfare changes than the average of the provinces. Also, in the provinces of Ardabil, Ilam, Razavi and Southern Khorasan, Semnan, Sistan Baluchistan, Fars, Qazvin, Qom, Kurdistan, Kerman, Kermanshah, Golestan, Gilan, Lorestan, Mazandaran, Markazi, Hamedan and Yazd, due to the positive impact of the added value of the agricultural sector on social welfare, the agricultural sector and services of these provinces have been more successful in increasing the welfare level than the industrial sector.

کلیدواژه‌ها [English]

• Added Value of the Agricultural Sector
• social welfare
• inequality
• provinces of Iran